Energiewende oznaczała istotną zmianę polityki energetycznej. Termin obejmował przeorientowanie polityki z popytu na podaż oraz przejście od wytwarzania scentralizowanego do generacji rozproszonej, na przykład produkcji ciepła i energii elektrycznej w małych jednostkach kogeneracyjnych, a także zastępowanie nadprodukcji i możliwego do uniknięcia zużycia energii środkami oszczędnościowymi i wzrostem efektywności. W szerszym sensie transformacja zakładała również demokratyzację energetyki. W tradycyjnym modelu rynek był zdominowany przez kilka koncernów dysponujących dużymi scentralizowanymi elektrowniami, co postrzegano jako oligopol skupiający niepokojąco dużą władzę gospodarczą i polityczną. Odnawialne źródła energii mogą natomiast powstawać w sposób zdecentralizowany, z bezpośrednim udziałem obywateli, między innymi poprzez obywatelskie farmy wiatrowe i słoneczne, przydomowe instalacje fotowoltaiczne oraz spółdzielnie energetyczne, a rozproszona struktura wytwarzania pozwala zatrzymać wartość dodaną w regionie.

Historia Proces transformacji energetycznej w Niemczech rozpoczął się w latach 90.