Po odejściu z resortu, przez krótki czas był dyrektorem Państwowego Wydawnictwa Książek Szkolnych, później został zatrudniony w Wydziale Oświaty i Kultury zarządu miasta Warszawy (jako kierownik sekcji szkół zawodowych).

Działalność pod okupacją i śmierć Po rozpoczęciu II wojny światowej i okupacji Polski przez Niemcy, był aktywny w organizowaniu tajnego nauczania. Był szefem konspiracyjnej Komisji Oświecenia Publicznego (KOP), działającej na terenie dawnego województwa kieleckiego, krakowskiego oraz Rzeszowszczyzny). W lipcu 1940 został aresztowany przez Niemców, przewieziony do warszawskiej siedziby Gestapo, gdzie był torturowany. Bezskutecznie próbowano wydobyć od niego informacje na temat polskiego podziemia niepodległościowego. 24 sierpnia 1940 osadzony na Pawiaku. 31 stycznia 1941 wywieziony do obozu koncentracyjnego Auschwitz. Tam został zamordowany 21 lutego 1941. Jego symboliczny grób znajduje się na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 148-4-16).

Rodzina Jego żoną od 13 listopada 1914 była Janina Smażanka.