W 981 roku grupa możnych pod wodzą Gonzalo Menendeza obwołała Bermudo III królem Leónu i od wiosny 981 roku zajmowała Galicję, a 15 października 982 roku został koronowany na króla Galicji w Santiago de Compostela i efektywnie rządził zachodnią częścią królestwa. Już z 22 grudnia 981 roku pochodzi pierwszy dokument, w którym tytułuje się królem (donacja dla klasztoru w Guimarães). Prowadził walki z Ramiro III, którego wspierała część możnych na czele z Rodrigo Velázquezem (którego syn Pelayo, biskup Santiago wraz z biskupem Mondoñedo zostali wygnani do klasztoru). W zwycięstwie pomogło Bermudo II wsparcie Kalifatu Kordowy, który wobec ustępstw szlachty Leónu zdecydował się oddać zagarnięte w 984 roku miasto Zamora. W 983 Ramiro i Bermudo stoczyli nierozstrzygniętą bitwę pod Portela de Arenas. Realną władzę w Leónie Bermudo II przejął już w 984 roku, natomiast niepodzielnym królem został po śmierci Ramiro III 25 czerwca 985 roku, która prawdopodobnie była zabójstwem na jego zlecenie.