Panowanie thumb|right|200px|Państwa na Półwyspie Iberyjskim w momencie śmierci Bermudo II Władza Bermudo II od początku była słaba ze względu na powiązanie z o wiele silniejszym Kalifatem Kordowy. Jego żołnierze stacjonowali w Królestwie Leónu (aż do linii rzeki Duero w Zamorze i Simancas) aż do 987 roku i teoretycznie mieli zapobiegać bardzo prawdopodobnym zamieszkom wewnętrznym. Gdy w 987 roku Bermudo II złamał traktat pokojowy, spotkało się to z ostrą reakcją Al-Mansura, wspieranego przez hrabiów Luna i Saldaña. Wkrótce najechał on Coimbrę, a wkrótce zajął miasto León. Bermudo II w odwecie znów zagarnął miasto Zamora (w międzyczasie zdobyte przez muzułmanów), które wkrótce Al-Mansur przyznał wiernemu sobie hrabiemu Lugo. Kolejne ważne bitwy odbyły się: o Gormaz i Coruña del Conde (wówczas Clunia) (994), pod Astorga (996) i pod Santiago de Compostela (997). Po tej ostatniej bitwie król wysłał swego syna-bękarta Pelayo do Kordowy, by wynegocjował nowy układ pokojowy.