Petar Živković, cyr. Петар Живковић (ur. 1 stycznia 1879 w Negotinie, zm. 3 lutego 1947 w Paryżu) – serbski wojskowy i polityk, premier Królestwa Serbów, Chorwatów i Słoweńców (1929-32).

Życiorys Ukończył studia w akademii wojskowej w Belgradzie. W 1901 jako porucznik straży dworskiej otworzył bramy pałacu królewskiego spiskowcom, którzy zamordowali króla Aleksandra ObrenowiciaАлександар Обреновић.. W 1912 założył Białą Rękę - tajną organizację oficerów-zwolenników następcy tronu serbskiego AleksandraСрпска читаоница / Бела рука Петра Живковића. W czasie wojny bałkańskiej w 1913 Živković dowodził kawalerią dywizji Timok. Jeden z podkomendnych oskarżył go o gwałt na nim podczas oblężenia Edirne, jednak po interwencji szefa wywiadu wojskowego Dragutina Dimitrijevicia sprawa została wyciszona. W 1917 Živković otrzymał nominację na dowódcę Gwardii Królewskiej. W 1923 awansował na stopień generała dywizji (дивизијски генерал), a w 1930 - generała armii (армијски генерал)Живковић Р. Петар.