Odkrycie Wychodnie kredowych odmian krzemienia wieku turońskiego odkrył w 1923 r. Jan Samsonowicz. Po przeprowadzeniu analizy makroskopowej wydzielił z grupy skał krzemionkowych szarych, niejednokrotnie kropkowanych lub plamistych, krzemień szary biało nakrapiany. Na terenach przebadanych przez Jana Samsonowicza prócz krzemienia świeciechowskiego występuje także krzemień gościeradowski, krzemień szary, bez kropkowania i plamistości oraz krzemień czarny, określany także czarniawym. Mimo tak wielu występujących w okolicy odmian krzemienia, tylko krzemień świeciechowski cieszył się uznaniem i dominuje w inwentarzach niejednej osady zlokalizowanej w pobliżu wychodni.
Wydobycie W Świeciechowie-Lasku już sama powierzchnia gleby usiana jest drobinami krzemienia wymieszanego ze skałami węglanowymi, z których pochodzi. Jest to jednak krzemień bardzo mocno zwierzały, co dyskwalifikuje go przy wyborze surowca do produkcji krzemiennych wyrobów. Wspomniane wcześniej wtórne złoża krzemienia o odpowiednich parametrach i o stosunkowo dobrze zachowanej strukturze występują około 60 cm pod powierzchnią gruntu i z nich pozyskiwano surowiec. Dotychczas nie odnaleziono dowodów na to, by w przeszłości eksploatowane były złoża znajdujące się w naturalnej, wapiennej opoce.