Znajdowane były co prawda niecki w wapieniach obok pozostałości po pradziejowych miejscach obróbki krzemieni, lecz nie dało się jednoznacznie stwierdzić, czy powstały one wskutek wietrzenia skały, czy też w wyniku celowego skuwania jej przez człowieka. Wielkiej potrzeby kucia skał mogło nie być, ponieważ złoża wtórne są na tyle bogate w krzemienne buły, że z jednego metra sześciennego można pozyskać kilkadziesiąt konkrecji, w tym dużych, osiągających około 50 cm długości. Dysponując tak bogatym złożem krzemienia świeciechowskiego w skale sypkiej, pod niespełna metrową warstwą osadu, wyłupywanie go z wychodni skały litej stawało się nieekonomiczne, gdyż praca byłaby o wiele bardziej czasochłonna, przez co dawałaby gorsze rezultaty.
Teren kopalni wyznaczają pozostałości produkcyjne z rozoranych pracowni nakopalnianych. Stanowisko w Świeciechowie-Lasku zajmuje powierzchnię o wymiarach 1200 na 900 m, czyli około 1 km². Największe nagromadzenie zabytków występuje wzdłuż krawędzi doliny Wisły, w pasie o długości 1 km i szerokości wahającej się od 300 do 500 m.