Takim chwytem wykonuje się 2 ruchy: zrotować główkę do wymiaru poprzecznego, aby szew strzałkowy ustawił się w wymiar poprzeczny wchodu, czyli tak, jak prawidłowo główka wstawia się do wchodu odprostować główkę, aby skróconą sprzężną prawdziwą wstawił się mały poprzeczny wymiar główki, wymiar dwuskroniowy (8 cm), a nie wymiar poprzeczny duży, wymiar dwuciemieniowy (9,5 cm); jeśli przygnie się główkę za mocno, tak że bródka będzie dotykać klatki piersiowej, to w wymiar prosty wchodu wstawi się duży wymiar poprzeczny główki
Opisane postępowanie dotyczy: miednicy płaskiej miednicy zwężonej w wymiarze prostym prawidłowej miednicy i zbyt dużej główki
W przypadku miednicy ogólnie ścieśnionej główka musi być możliwie najmocniej przygięta. Decyzję o mniejszym lub większym stopniu odgięcia główki podejmuje się w trakcie wykonywania rękoczynu, próbując tak ułożyć główkę, aby przeszła przez wchód miednicy.
Kiedy główka zejdzie do dna miednicy, wydobywa się ją za pomocą rękoczynu Veita-Smelliego.
Bibliografia
Kategoria:Poród