Roman Henryk Bańkowski h. Ostoja (ur. 1932 w Rzeszowie, zm. 14 października 2004 w Sanoku) – polski pracownik łączności, poeta, publicysta, działacz kulturalny i społeczny.

Życiorys Roman Henryk Bańkowski był wnukiem por. Józefa Bańkowskiego, oficera huzarów węgierskichW 1928 porucznikiem Wojska Polskiego w stanie spoczynku był Józef Bańkowski, ur. 26 listopada 1878, zamieszkujący wówczas w (dosł.) Chełmnie w województwie lubelskim, zob. . Urodził się w 1932 w Rzeszowie, gdzie zamieszkiwał podczas służby swojego ojca Włodzimierza, żołnierza Wojska Polskiego (według różnych relacji chorążego lub zawodowego oficera). Po przeniesieniu służbowym ojca zamieszkiwał kilka lat w Kaliszu, a po jego śmierci, od 1937 dorastał w Sanoku, do 1939 przebywając w środowisku oficerów Korpusu Ochrony Pogranicza. Jego matką była Aniela (zm. 1968). Legitymował się herbem Ostoja.

W Sanoku podczas II wojny światowej w okresie okupacji niemieckiej uczęszczał od 1940 do 1944 do szkoły powszechnej kończąc cztery klasy. Zamieszkiwał w kamienicy rodziny Marii (z domu Bańkowskiej, siostry jego matki) i Franciszka Lurskich przy ówczesnej ulicy Królewskiej (późniejsza ulica Romualda Traugutta);