W 1922 Ali Szarawi zmarł; Huda Szarawi nie wyszła ponownie za mąż, angażując się odtąd wyłącznie w działalność politycznąG. Hashem Talhani, Historical Dictionary of Women in the Middle East and North Africa, Rowman & Littlefield, 2013, , s. 294–297..
Rok później, uznając, że Centralny Komitet Kobiet nie był skuteczny w działaniu, współtworzyła Egipską Unię Feministyczną. Wielkim rozczarowaniem dla Szarawi i jej współpracowniczek było bowiem niepodjęcie przez rząd niepodległego od 1923 Egiptu, kierowany przez Wafd, żadnych kroków na rzecz prawnego równouprawnienia kobiet. Jej poglądy uległy radykalizacji; w 1924, wracając z międzynarodowej konferencji kobiecej w Rzymie, na dworcu kairskim demonstracyjnie zdjęła z twarzy zasłonę. Uznając, że głos kobiet, mimo ich udziału w protestach z 1919, był ignorowany przez egipskich polityków, wycofała się z aktywności w partii i skupiła się na walce o prawa kobiet do pełnego udziału w życiu publicznym. Egipska Unia Feministyczna domagała się dopuszczenia kobiet do studiów uniwersyteckich (pierwsze studentki zostały dopuszczone na Uniwersytet Kairski w 1928) i pełnego dostępu do pracy zawodowej, także w przemyśle.