W latach 1918–1919 publikował artykuły w „Gazecie Kujawskiej”, a w 1921 roku w „Głosie Kujaw”, dopóki nie przestano go wydawać.
W 1920 roku służył ochotniczo w sekcji propagandowej Włocławskiego Komitetu Obrony Narodowej podczas wojny polsko-bolszewickiej. Sekcja ta była popierana przez zwolenników Józefa Piłsudskiego, w kolejnym roku złączyła się z Klubem Demokracji Radykalnej, której Arentowicz był współtwórcą. W 1926 roku organizacja przyłączyła się do Klubu Społeczno-Politycznego.
W latach 1921–1923 Zdzisław Arentowicz uczył się na wydziale dziennikarstwa w Wyższej Szkole Nauk Politycznych w Warszawie.
Rozkwit działalności W 1928 roku związał się z Blokiem Współpracy z Rządem. W latach 1934–1936 był radnym miejskim z ramienia tej organizacji. Po dwóch latach zrezygnował z pełnienia tej funkcji.
W okresie dwudziestolecia międzywojennego był inicjatorem wielu ruchów kulturowych we Włocławku. Zaangażował się w życie włocławskiego teatru, zapraszając do miasta znane grupy teatralne, m.in. z Torunia czy Wilna.