W latach 1928–1937 zorganizował amatorski teatr działający w mieście, dla którego sam pisał sztuki, takie jak dramat Płowce (1931) czy wodewil Skarb w jęzorze (1937).
Od 1926 do 1931 roku współredagował pismo promujące historię regionu „Życie Włocławka i okolicy”, a w latach 1929–1933 pismo satyryczne „Cyrulik Włocławski”. W 1928 roku we współpracy z PTK wydał swoją pierwszą pracę naukową dotyczącą historii miasta pt. Z Dawnego Włocławka, pierwotnie nosząca tytuł Jak wyglądał Włocławek w połowie ubiegłego wieku. Opublikował wiele prac historycznych, m.in. na temat powstania styczniowego, w którym brał udział jego dziadek czy na temat wojny polsko-krzyżackiej. Część tych prac wydano w monografii pt. Włocławek wydanej w 1937 roku. Ponadto, pisywał też słuchowiska radiowe oraz wiersze dla dzieci.
Podczas II wojny światowej, 11 lutego 1940 roku rodzina Arentowiczów została wysiedlona z Włocławka do wsi Krasocin. Następnie przeprowadzili się do Kielc, gdzie kilkakrotnie zmieniał miejsce zamieszkania i pracy. Działał tam w Polskim Komitecie Zielarskim.