Leon Gotkiewicz (ur. 14 marca 1885 w Kownie, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Edwarda i Heleny z Sokołowskich. Brał udział w I wojnie światowej, podczas której był rany i ciężko kontuzjowany.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1920 wstąpił do Wojska Polskiego. Od 1921 był oficerem 31 pułku Strzelców Kaniowskich, stacjonującego w garnizonach Łódź i Sieradz. Został awansowany do stopnia majora piechoty. W tej randze pełnił funkcję p.o. dowódcy pułku od 10 lipca 1922. Został awansowany do stopnia podpułkownika piechoty ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923. W tej randze sprawował stanowisko dowódcy pułku 31 pułku piechoty od 6 lipca 1923 do 20 lutego 1924.
Podczas „zamachu majowego” J. Piłsudskiego w 1926 r. 31 pułk wystąpił przeciw legalnym władzom, umożliwiając opanowanie rebeliantom Łodzi. Jego ówczesny dowódca - ppłk Alfred Vogel zachował się przeciwnie i został w dniu 13 maja internowany. Dowództwo pułku przejął ppłk Gotkiewicz. W dniu następnym, 14 maja, pułk wysłał do Warszawy pułk kombinowanyCzernielewski K., Jarno W., Garnizon łódzki Wojska Polskiego w latach 1918–1939;