Toruń 2008, s. 431..
21 sierpnia 1926 roku został przeniesiony do 10 pułku piechoty w Łowiczu na stanowisko dowódcy pułku. 28 stycznia 1928 roku został przeniesiony do kadry oficerów piechoty z równoczesnym przeniesieniem służbowym do Powiatowej Komedy Uzupełnień Kielce na okres sześciu miesięcy w celu odbycia praktyki poborowej. W tym samym roku został przeniesiony do Powiatowej Komedy Uzupełnień Przemyśl na stanowisko komendanta. Z dniem 31 marca 1933 został przeniesiony w stan spoczynku. W 1934 był zweryfikowany w Korpusie Oficerów Piechoty z lokatą 8.
Był żonaty z Ksenią z Ozierskich. Nie miał dzieci.
Wobec zagrożenia wybuchem konfliktu zbrojnego w 1939 został zmobilizowany w Przemyślu. Po wybuchu II wojny światowej 1939, kampanii wrześniowej i agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 został aresztowany przez sowietów. Był przetrzymywany w obozie w Kozielsku. Wiosną 1940 został przetransportowany do Katynia i rozstrzelany przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940.