Linia Bar-Lewa (hebr. קו בר לב, Kaw Bar Lew) – linia fortyfikacji na wschodnim brzegu Kanału Sueskiego, rozciągająca się od wybrzeża Morza Śródziemnego do wybrzeża Morza Czerwonego, zbudowana przez Izrael po zdobyciu półwyspu Synaj w wyniku wygranej wojny sześciodniowej. Składała się z wału ziemnego, usypanego wzdłuż brzegu Kanału, dwóch linii umocnionych punktów oporu oraz rozbudowanego systemu komunikacyjnego. Miała za zadanie zabezpieczenie granicy przed niespodziewanym atakiem wojsk egipskich i minimalizację strat w trakcie wojny na wyczerpanie. Przełamana przez wojska egipskie w trakcie ofensywy rozpoczynającej wojnę Jom Kipur. thumb|Mapa działań w początkowej (6-13 października 1973) fazie wojny Jom Kipur. Położenie ważniejszych umocnionych punktów obronnych linii Bar-Lewa zaznaczone trójkątami.

Geneza W wyniku wygranej w 1967 roku wojny sześciodniowej Izrael zdobył półwysep Synaj, a linia rozgraniczająca terytorium okupowane przez Izrael od Egiptu biegła wzdłuż Kanału Sueskiego. Na linii tej wojska izraelskie rozlokowały szereg punktów obserwacyjnych, które miały za zadanie ostrzegać o ruchach wojsk egipskich i zapobiegać inwigilacji ruchów wojsk izraelskich. Punkty te stały się celem ostrzału i ataków wojsk egipskich.