Na całej długości wału przygotowano też stanowiska (rampy) dla czołgów, artylerii, karabinów maszynowych, które miały być obsadzone po rozpoznaniu rozpoczęcia egipskiej ofensywy.
Na zapleczu wału zbudowano system dróg dla zaopatrzenia i dyslokacji wojsk. Tworzyły ją trzy główne drogi rokadowe, przebiegające z południa na północ. Pierwsza, droga Lexicon, biegła wzdłuż linii Kanału i zapewniała komunikację pomiędzy fortami oraz umożliwiała przemieszczanie patroli kontrolujących przylegające obszary. W odległości 10 do 12 km na wschód od niej biegła Droga Artyleryjska, łącząca stanowiska artylerii, obrony przeciwlotniczej, czołgów oraz bazy zaopatrzeniowe. Na pasie piaszczystych wzgórz, który ciągnął się wzdłuż tej drogi od strony Kanału, zbudowano drugą linię, składającą się z 11 umocnionych punktów oporu, zwanych ta’ozim, z których każdy obsadzony miał być przez kompanię piechoty. Punkty oporu strzegły miejsc o znaczeniu strategicznym – skrzyżowań dróg, obiektów dominujących nad okolicą, były połączone siecią dróg, miały łączność radiową i telefoniczną (kable telefoniczne były ukryte pod ziemią). 30 km od Kanału biegła Droga Obwodowa, która umożliwić miała przemieszczanie rezerw i przygotowanie przeciwuderzenia na egipskie przyczółki na wschodnim brzegu Kanału.