thumb|Morze Czerwone, którego zachodni brzeg zamieszkiwały ludy troglodyckie Troglodyci (gr. Τρωγλοδύται) – określenie ludów zamieszkujących wybrzeże północno-wschodniej Afryki nad Morzem Czerwonym, rzadziej także prostych ludów w Europie (Tracja, Dacja). Stosowane przez greckich i rzymskich historyków i geografów. Za geograficzny zasięg zamieszkania ludów troglodyckich obecnie najczęściej przyjmuje się rejon wybrzeża od współczesnej miejscowości Barnis (starożytne Berenice Troglodytica) w południowo-wschodnim Egipcie po Somalię.
Aktualnie pod nazwą „Troglodytów” umieszcza się zwykle ludy Afarów i Tuaregów, a czasem również żyjący w Czadzie, Libii, Nigrze i Sudanie lud Tubu, którego nazwa dosłownie oznacza skalnych ludzi.
Etymologia Wywodzi się od greckich słów trōglē – jaskinia i dytes – nurkowie. Dosłownie oznacza „jaskiniowców”. Wiąże się z miejscem zamieszkiwania tej ludności.
Występowanie w źródłach Grecja Najwcześniej o Troglodytach – w poł. V w. p.n.e. – pisał Herodot w swoich Dziejach. Określił ich jako czarnoskóry lud Etiopów, na który „polowali” z rydwanów Garamantowie, lud zamieszkujący znaczne obszary północnej Afryki. Według Herodota Troglodyci mieszkali w jaskiniach, jedli jaszczurki i węże.