Emil Lange (ur. 4 lutego 1884 w Głogowie, zm. w 1968) – niemiecki architekt modernistyczny działający przed II wojną światową we Wrocławiu.
Życiorys thumb|250px|1929Dom nr 9 na wystawie „Mieszkanie i miejsce pracy” przy ul. Tramwajowej 4 we Wrocławiu thumb|250px|1929Dom nr 28 na wystawie „Mieszkanie i miejsce pracy” przy ul. Dembowskiego 9 we Wrocławiu thumb|250px|1930 Domy mieszkalne spółdzielni Neuland przy ul. Promień we Wrocławiu
Swoją edukację w zawodzie architekta rozpoczynał we wrocławskiej Szkole Budowlanej i Studium Budowy Maszyn, następnie w latach 1907-09 studiował architekturę we wrocławskiej Akademii Sztuki i Rzemiosła Artystycznego pod kierunkiem Hansa Poelziga. Dzięki uznaniu jakim obdarzył go profesor Poelzig, Lange miał okazję współpracować z nim przez najbliższe kilka lat zdobywając przy tym niemałe doświadczenie. Jeszcze w roku 1904 pomagał mu w przygotowaniu projektu wzorcowego domu mieszkalnego na Wystawę Rzemiosła Artystycznego, która miała miejsce w tymże roku we Wrocławiu. Później współpracował z nim jeszcze przy tworzeniu czterech jego ważnych projektów: domu własnego Poleziga przy ul. Chopina 2 we Wrocławiu, biurowca Junkernstraße przy ul. Ofiar Oświęcimskich we Wrocławiu, wieży na Wystawie Wschodnioniemieckiej w Poznaniu i zakładów chemicznych w Luboniu pod Poznaniem.