Współpracował także w zespole Poelziga opracowujących projekty fabryk w Rybniku i Pszowie.
W roku 1910 został zatrudniony w biurze wrocławskiego miejskiego radcy budowlanego Maksa Berga. W latach dwudziestych stał się wolnym architektem, zaczął tworzyć w duchu nowoczesnej modernistycznej architektury. W latach 1920–22 był przewodniczącym stowarzyszenia architektów budownictwa socjalnego. W roku 1922 rozpoczął pracę w Bauhausie w Dessau jako syndyk finansowy. W roku 1924 powrócił do Wrocławia. Publikował na łamach fachowych czasopism architektonicznych, min. wrocławskiego Ostdeutsche Bauzeitung, którego był jednym z redaktorów. Był członkiem Niemieckiego Związku Architektów oraz śląskiego oddziału Niemieckiego Związku Twórczego. Ideowo związany był z socjaldemokracją, należał do SPD.