Egzekucja więźniów Buchenwaldu która odbyła się 11 maja 1942 koło szosy łączącej miejscowości Poppenhausen i Einöd w powiecie Hildburghausen była przeprowadzoną przez Gestapo akcją zastraszenia pracujących w okolicy robotników przymusowych.

Koło szosy, w odległości około dwóch kilometrów na północ od Poppenhausen i trzech kilometrów na wschód od Hellingen znajduje się wzniesiony w latach 1966-1967 tuż obok dawnej granicy między RFN i NRD, pomnik upamiętniający dokonaną na polecenie Heinricha Himmlera egzekucję dziewiętnastu więźniów z KL Buchenwald i jednego polskiego robotnika przymusowego Jana Sówki.

Wydarzeniem, które stało się zaczątkiem tragedii, było zabicie w tym lesie w dniu 26 kwietnia 1942 przez dwóch polskich robotników przymusowych – Jana Sówkę i Mikołaja Stadnika – wachmistrza żandarmerii Albina Gottwalta, który uprzednio ich dotkliwie pobił. Mikołajowi Stadnikowi udało się uciec, Jan Sówka został schwytany na dworcu kolejowym w Bambergu.

Egzekucja odbyła się na trzech w tym celu zbudowanych szubienicach.