Zygmunt Stanisław Machoy (ur. 22 kwietnia 1924 w Wolsztynie, zm. 17 lipca 2018 w Szczecinie) – polski biochemik i nauczyciel akademicki, profesor nauk chemicznych, specjalizujący się w zakresie biochemii, chemii analitycznej i organicznej.
Życiorys Syn Stanisława i Julianny. W okresie II wojny światowej został wysiedlony do Generalnego Gubernatorstwa. W 1945 powrócił do rodzinnego Wolsztyna, gdzie ukończył szkołę średnią. W 1947 podjął studia chemiczne na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Poznańskiego, które ukończył w 1951 z dyplomem magistra chemii. Promotorem jego pracy dyplomowej był profesor Antoni Gałecki. W 1962 Zygmunt Machoy otrzymał na macierzystej uczelni stopień doktora nauk przyrodniczych po obronie dysertacji Kontaktowe odbarwianie niektórych barwników spożywczych przy współudziale tlenu powietrza. W 1970 (również na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu) został doktorem habilitowanym na podstawie dorobku naukowego i monografii Fizykochemiczne badania procesu pobierania tlenu przez układ oksydazy cytochromowej. W 1986 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego nauk chemicznych, a w 1992 został profesorem zwyczajnym.