Podczas wiosennej równonocy głowa Nut zachodziła za horyzont mniej więcej 75 minut po Słońcu, jakby „połykając” Ra, który symbolicznie odradzał się po 272 dniach, o poranku w dniu przesilenia zimowego, na podobnej deklinacji co Deneb.

Niebo wyobrażano sobie jako nieruchomą sferę, po której krążyły gwiazdy i gdzie zmarli faraonowie wiedli dalsze życiePlanet Earth: Ancient Astronomy Calendars, Navigation, Predictions. Według doktryny solarnej Starego Państwa zmarły król wstępował do nieba, gdzie stawał się bogiem i obejmował władzę nad krainą podzieloną, analogicznie do Egiptu, na dwie częściJ. Lipińska, M. Marciniak, Mitologia starożytnego Egiptu, s. 76.. Wierzenia głosiły, że faraon jednoczy się po śmierci z Ozyrysem, a zgodnie z Tekstami Piramid przemienia się w gwiazdę w konstelacji Oriona i za dnia towarzyszy Ra w jego łodzi słonecznejH. Wilson, Lud faraonów. Od wieśniaka do dworzanina, s. 210..