Bogowie, faraonowie i wtajemniczeni kapłani posiadali ba – siłę życiową. Bogowie miewali wiele „ba”, wliczając w to gwiazdy i gwiazdozbioryДревнеегипетская книга мёртвых. Слово устремлённого к свету, сост. А.К. Шапошников, s. 11–12.. Wznoszone piramidy przygotowywano tak, by zmarły faraon mógł sięgnąć nieśmiertelności, a ich konstrukcja uwzględniała założenia astronomiczne. Ustawiano je tak, by wejścia skierowane były ku północy, w stronę Niezniszczalnych, umożliwiając odchodzącemu władcy swobodny dostęp do gwiazd północnego nieba.

Piramidy pełniły rolę miejsc spoczynku (bardziej niż zwykłych grobów), gdzie umieszczano zarówno fizyczne, jak i magiczne wyposażenie niezbędne w podróży ka ku życiu po śmierci i staniu się akhem. Jak to ujął egiptolog David Warburton, „te wejścia są tak naprawdę wyjściami”.

Nazwa Egiptolog Toby Wilkinson stwierdził w 2001 roku, że określenie „niezniszczalne” jest metaforą. „Gwiazdy okołobiegunowe stanowią przenośnię życia pozagrobowego, ponieważ gdy się im przyglądamy, dostrzegamy, że nigdy nie zachodzą, poruszając się wokół pozornie nieruchomej gwiazdy polarnej. W ten sposób są postrzegane jako wiecznie żywe, czyli – jak mówili Egipcjanie – niezniszczalne.