Joas IImię Joas zostało podane za transkrypcją Joanny Mantel-Niećko z "Historii Etiopii". Poprawnym spolszczniem jest Joasz. (gyyz, ኢዮአስ, Iyoas, imię tronowe Adyam Seged, gyyz, አድያም ሰገድ, co oznacza ten któremu kłania się ziemia) (ur. 1740, zm. 14 maja 1769) – cesarz Etiopii w latach 1755-1769 z dynastii salomońskiej. Był jednym z pierwszych tak zwanych "nominalnych" cesarzy upadającego państwa.
Sytuacja wewnętrzna w Etiopii na początku panowania Joasa Joas był synem cesarza Jozue II Kuareńczyka, oraz jego żony Uybit. Objął rządy po śmierci ojca 27 czerwca 1755 roku. Pomimo młodego wieku został zaproponowany jako kandydat przez swoją babkę Myntyuab na kandydata do tronu. Myntyuab została jego regentką. Jej wybór został poprarty przez takich możnowładców jak jej brat Uelde Liul, Mikael Syul i gubernator Begiemdyru - Uaranga Ajo. Po wstąpieniu Joasa na tron, nasiliły się wewnętrzne konflikty pomiędzy Kuareńczykami a Galla, którzy próbowali zdobyć wpływy na dworze za pośrednictwem matki nowego cesarza – Uelete Bersebę. Był to okres, gdy Amharowie przestali odgrywać główną rolę w rozgrywkach o władzę. Uelete Berseba wezwała do Gonderu swego ojca i braci. Sprowadzili oni do stolicy setki wojowników Galla z Uello i Jedżu. Wówczas wśród możnowładztwa język oromo stał się bardziej popularny niż język amharski.