Nie doszło do otwartych walk pomiędzy Kuara i Galla. Oba plemiona doszły do obustronnych porozumień. Ojciec i bracia Berseby zostali obdarzeni wysokimi godnościami w państwie, natomiast Myntyuab ustanowiła Uelde Liula dożywotnim gubernatorem Gonderu. Etiopia została zdominowana wówczas przez rozgrywki personalne. Żadna ze stron nie była na tyle silna, aby odnieść ostateczne zwycięstwo. Osłabła władza centralna. W pierwszej połowie XVIII wieku całkowicie uniezależniła się prowincja Szeua pod rządami Amhajesa Sprawiedliwego.
Początek wpływów Mikaela Syula Gdy zarządcą Begiemdyru został ras Mariam Barija, Joas odwołał go z urzędu, jednak był on na tyle silny, że odmówił podporządkowania się cesarzowi. Wobec nasilania się chaosu, Joas potrzebował pomocy i powołał na stanowisko gubernatora Gonderu, rasa Mikaela Syula, który wcześniej zarządzał prowincja Tigraj i był jednym z najpotężniejszych możnowładców Etiopii. Syul po przybyciu do stolicy na czele swoich wojsk, dostał szerokie uprawnienia i uzyskał duży wpływ na bieżącą politykę. Jego autorytet po pewnym czasie był większy niż samego cesarza. Joas widząc rosnącą przewagę Syula, na drodze intryg starał się zlikwidować jego władzę. Oficjalnie jednak cesarz był lojalny wobec swojego namiestnika. Syul chciał zmusić do uległości nieposłusznego Mariama Bariję – zarządcę Begiemdyru.