Okno tego saloniku umieszczono wysoko tak, aby osoba leżąca na tapczanie widziała jedynie zieleń i niebo.
Przedpokój ze schodami na I piętro i garderoba oddzielały część dzienną na parterze od części gospodarczej, którą tworzyły kuchnia, spiżarnia i garaż. Część nocna na pierwszym piętrze to sypialnia rodziców, trzy pokoje dla dzieci i dwie oddzielne łazienki, jedna dla rodziców, druga dla czwórki dzieci. Na pierwszym piętrze znajdują się także dwa balkony, jeden z widokiem na ogród skierowany w stronę południową służył do odpoczynku i kąpieli słonecznych. Wychodziło się z niego przez sypialnię rodziców i jeden z pokojów dzieci. Był on częściowo zadaszony. Drugi balkon, z którego wyjście prowadziło bezpośrednio z łazienki rodziców, służył do uprawiania gimnastyki na świeżym powietrzu. Zaokrąglone balustrady balkonów zdradzają fascynację Radinga architekturą okrętów, która stała się wkrótce jego znakiem firmowym, a którą szczególnie rozwinął projektując dwa lata później wieżowiec na wystawie WuWA. Rading opracował dla tego domu także projekt kolorystyki pomieszczeń oraz większość mebli. Willa Kriebla jest jednym z najważniejszych dzieł w karierze Radinga.