W 1946 roku pojawiła się książka Hibbena – The Lost Americans, w której ogłosił, że odnalazł ślady najstarszych mieszkańców Ameryki. Jego twierdzenia stały się sensacją i przyniosły mu sławę, jednak wywołały też kontrowersje.
Do 1940 roku za najstarszych znanych mieszkańców Ameryki Północnej uznawano członków kultury Folsom, których ślady odkryto w 1926 roku w Nowym Meksyku, a ich wiek oszacowano na 10 000 lat. Hibben w najniższych warstwach jaskini Sandia odkrył kamienne narzędzia wymieszane z fragmentami kości wymarłych zwierząt epoki lodowcowej. Na tej podstawie wysunął tezę o ich bardzo starym pochodzeniu i oszacował ich wiek na 25 000 lat. Wśród znalezisk z tej warstwy znajdowały się też nieznane wcześniej kamienne ostrza, które Hibben nazwał grotami typu Sandia i uznał za niezbity dowód swoich teorii. Jednakże jego znaleziska oraz interpretacje zostały później zakwestionowane. Wątpliwości dotyczyły m.in. natury powiązań poszczególnych warstw geologicznych oraz ich datowania. Wesley Bliss już podczas wykopalisk w 1936 roku wskazywał, że działalność zwierząt zamieszkujących jaskinię mogła doprowadzić do wymieszania warstw. Sam Hibben przyznał się później do pomyłek, które zrobił w swoich publikacjach co spowodowało, że wzajemnie się wykluczały.