Zbigniew Kozar (ur. 18 kwietnia 1918 w Rymanowie, zm. 7 lutego 1972 we Wrocławiu) – polski lekarz bakteriolog, prof. dr hab. nauk weterynaryjnych.
Życiorys Urodził się w rodzinie Pawła Kozara i jego żony Heleny z domu SosienkaLeszek Kuźnicki. Protozoologia w Polsce 1861-2001. Centrum Upowszechniania Nauki Polskiej Akademii Nauk Warszawa 2003, s. 259-260 ISBN 83-88443-51-8. (dostęp 09.04.2025). Po ukończeniu w 1936 gimnazjum Jezuitów w Chyrowie wyjechał do Lwowa, gdzie rozpoczął studia w Akademii Medycyny Weterynaryjnej. Podczas zajęć prowadzonych przez prof. Gustawa Poluszyńskiego zetknął się z pierwszy raz z parazytologią, niestety działania wojenne sprawiły, że przerwał naukę. Przeniósł się do Lublina, gdzie kontynuował naukę wydziale weterynaryjnym Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej. Dyplom lekarza weterynarii otrzymał w 1944, a następnie pozostał na uczelni jako asystent w kierowanej przez prof. Witolda Stefańskiego Katedrze Parazytologii Wydziału Weterynarii. W 1946 został powołany na stanowisko do powstałego w Gdańsku Instytutu Medycyny Morskiej i Tropikalnej. W 1948 przedstawił dysertację Wpływ wieku, diety i światła na odporność gołębi przeciwko Ascaridia columbae na Wydziale Weterynarii Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie i uzyskał stopień doktora w 1948.