W Instytucie otrzymał początkowo etat docenta, a następnie zastępcy profesora. W 1954 przedstawił pracę habilitacyjną Wartość i znaczenie próby śródskórnej dla rozpoznania toksoplazmozy, a następnie został kierownikiem Zakładu Parazytologii w Instytucie Medycyny Morskiej i Tropikalnej i zajmował to stanowisko przez pięć lat. Po uzyskaniu w 1959 tytułu naukowego profesora nadzwyczajnego został powołany na stanowisko kierownika Katedry Parazytologii i Chorób Inwazyjnych Wyższej Szkoły Rolniczej we Wrocławiu. W 1965 uczestniczył w II Kongresie Protozoologicznym w Londynie, trzy lata później został profesorem zwyczajnym.
Pochowany na Cmentarzu św. Wawrzyńca we Wrocławiu (2d/A/9) śp. ZBIGNIEW KOZAR. mały|Grób prof. Zbigniewa Kozara na cmentarzu św. Wawrzyńca we Wrocławiu
Dorobek Dorobek prof. Zbigniewa Kozara obejmuje 379 publikacji, na które składa się 68 artykułów naukowych, 10 monografii i podręczników, 143 prace naukowe zawierających wnioski z przeprowadzonych badań i doświadczeń oraz 158 artykułów i felietonów. Obejmowały one cztery główne kierunki: Helmintologia medyczna i weterynaryjna, badania dotyczyły ekstensywności zarażenia ludzi pasożytami układu pokarmowego, ponadto Zbigniew Kozar badał inwazyjność pierwotniaków jelitowych.