W okresie międzywojennym należała do czołówki działaczy Polskiej Partii Socjalistycznej w Radomiu. Członkini Centralnego Sądu Partyjnego PPS (1922–1926), Centralnego Wydziału Samorządowego (1919–1926) i Centralnego Wydziału Kobiecego (1924–1927). W pierwszych wyborach samorządowych po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, 9 marca 1919 r., Maria i Stanisław Kelles-Krauzowie uzyskali mandat radnych Rady Miasta Radomia. Wśród 155 kandydatów na radnych było 11 kobiet, spośród których 3 uzyskały mandat radnej (Maria Kelles-Krauz, Jadwiga Rudnicka i Stanisława Wroncka)Grażyna Łuszkiewicz, Kobiety w samorządzie miejskim Drugiej Rzeczypospolitej. Próba portretu zbiorowego, [w:] Kobieta i świat polityki w niepodległej Polsce 1918–1939, A. Żarnowska i A. Szwarc (red.), Warszawa 1996.. 1 kwietnia 1919 r.Agata Morgan, Prezesem została kobieta, [w:] Ich ślady. Kobiety w historii Radomia, Radom: 2011, s. 63. Maria Kelles-Krauz jako pierwsza kobieta w Polsce została wybrana, spośród radnych, na Prezesa Rady Miejskiej w Radomiu. Wybór ten miał miejsce zaledwie kilka miesięcy po uzyskaniu przez kobiety praw wyborczych (listopad 1918). Łącznie wybierano ją dwukrotnie, w 1919 i w 1923, a funkcję przewodniczącej rady miejskiej pełniła do 1926. Później była ławnikiem (członkiem zarządu miasta) odpowiedzialnym za oświatę.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Maria Helena Kelles-Krauz · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.