Cechy morfologiczne Rekin ten ma wrzecionowaty, wydłużony, lekko zbudowany korpus oraz wydłużony, lekko zaostrzony pysk ze stosunkowo małym, U-kształtnym otworem gębowym. W szczęce i żuchwie mieści się kilka rzędów zębów. Pierwszy z nich ułożony jest pionowo, a każdy kolejny coraz bardziej pochylony ku tyłowi. W razie utraty któregoś z zębów na jego miejsce przesuwa się następny z kolejnego rzędu. Trzon górnych zębów jest masywny i trójkątny o gładkich bocznych powierzchniach i karbowanych krawędziach po obu stronach, podstawa jest szeroka, bocznie spłaszczona. Mniejsze dolne zęby są bardziej łukowato wygięte na boki niż górne oraz mają gładkie, ostre krawędzie, szeroki trzon i szerszą podstawę w stosunku do podstawy górnych zębów. W szczęce mieści się 23–25 zębów, w żuchwie 25–26. Podłużne, duże nozdrza osadzone są na zewnętrznych krawędziach spodu pyska – bliżej otworu gębowego, niż szczytu pyska – mają wyraźne, trójkątne fałdy skórne. Duże, okrągłe oczy wyposażone są w fałdy półksiężycowate spojówek (ochraniające migotkę). Źrenice są duże i okrągłe. Za oczami znajdują się niewielkie owalne tryskawki. Rekin ten ma pięć niedużych, równych szczelin skrzelowych.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Carcharhinus borneensis · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.