Leopold Dobiasz (ur. 11 listopada 1887 w Smolance, zm. 18 maja 1949 w Zielonej Górze) – pułkownik lekarz weterynarii doktor Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się w rodzinie Adolfa i Józefy z d. Nossek. Brat Heleny (ur. 1886) i Marii Heleny (ur. 1889). Ukończył I Wyższą Szkołę Realną w Krakowie. Następnie podjął studia na Akademii Medycyny Weterynaryjnej we Lwowie. Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do Legionów Polskich 10 sierpnia 1914. Wpierw został skierowany do 1 pułku piechoty w składzie I Brygady, po czym odkomenderowany do kawalerii legionowej i służył w 2 pułku ułanów. Został mianowany chorążym weterynarii 1 lipca 1916. Później służył w stopniu podporucznika weterynarii.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918 wstąpił do Wojska Polskiego. Został awansowany do stopnia kapitana weterynarii. Podczas wojny polsko-bolszewickiej był przydzielony do Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego. Awansowany do stopnia majora weterynarii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. Służył na stanowisku starszego lekarza weterynarii w 5 pułku artylerii polowej w garnizonie Lwów. 15 sierpnia 1925 mianowany do stopnia podpułkownika weterynarii. Od 1 listopada 1925 pełnił funkcję komendanta Okręgowego Szpitala Koni nr VI we Lwowie.