Od 31 grudnia 1927 sprawował stanowisko naczelnego lekarza weterynarii w Dowództwie Okręgu Korpusu Nr VI we Lwowie. 2 grudnia 1930 roku Prezydent Rzeczypospolitej Ignacy Mościcki nadał mu stopień pułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1931 roku i 1. lokatą w korpusie oficerów weterynaryjnych, w grupie lekarzy. Jednocześnie zezwolił mu na nałożenie oznak nowego stopnia przed 1 stycznia 1931 roku. W 1931 uzyskał także tytuł naukowy doktora weterynarii. W tym roku ukazała się jego publikacja pt. Działanie zabiegów operacyjnych przy wwinięciu powiek.
W styczniu 1931 został wybrany prezesem zarządu Lwowskiego Oddziału Zrzeszenia Lekarzy Weterynaryjnych Rzeczypospolitej Polskiej. Podczas XIV Zjazdu Lekarzy i Przyrodników Polskich w Poznaniu 12 września 1933 został członkiem zarządu głównego Zrzeszenia Lekarzy Weterynaryjnych RP. W połowie 1937 uczestniczył w XV Zjeździe Lekarzy i Przyrodników Polskich we Lwowie.
Od 1938 do 1939 pełnił funkcję Głównego Inspektora Weterynarii w Ministerstwie Rolnictwa i Reform Rolnych.