Józef Kulczycki (ur. 30 stycznia 1888, zm. 9 kwietnia 1974) – polski lekarz weterynarii z tytułem doktora, pułkownik lekarz weterynarii Wojska Polskiego.
Życiorys thumb|Klinika Koni Wydziału Medycyny Weterynaryjnej SGGW – budynek im. prof. Józefa Kulczyckiego thumb|Wejście do budynku Kliniki Koni Urodził się 30 stycznia 1888. Ukończył studia w zakresie weterynarii. Uzyskał tytuł naukowy doktora.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918 wstąpił do Wojska Polskiego. Zweryfikowany do stopnia majora w korpusie lekarzy weterynarii. Następnie awansowany do stopnia podpułkownika służby weterynaryjnej. W tym stopniu w latach 20. służył na stanowisku oficera weterynarii w Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu. Wraz z innym pułkownikiem lekarzem weterynarii Konradem Millakiem udzielał pomocy klaczy Marszałka Józefa Piłsudskiego Kasztance tuż przed jej padnięciem 23 listopada 1927, a następnie wykonał jej sekcję, potwierdzającą wcześniejszą diagnozę o pęknięciu kręgów grzbietowych. Wypchał padniętego konia o imieniu Jaś, należącego do mjr. Adama Królikiewicza, pierwszego polskiego medalisty olimpijskiego w konkurencji indywidualnej.