W marcu 1928 został przeniesiony do Szkoły Podoficerów Zawodowych Służby Weterynaryjnej w Warszawie na stanowisko kierownika kliniki. Z dniem 1 grudnia 1929 został przesunięty na stanowisko komendanta szkoły. 18 lutego 1930 został mianowany pułkownikiem ze starszeństwem z 1 stycznia 1930 i 2. lokatą w korpusie oficerów weterynaryjnych. Uzyskał habilitację. Został komendantem utworzonego w 1934 Centrum Wyszkolenia i Badań Weterynaryjnych i pełnił tę funkcję do 1939.
Po II wojnie światowej był wykładowcą i kierownikiem Katedry Chirurgii na Wydziale Weterynaryjnym Uniwersytetu Warszawskiego i na Wydziale Weterynaryjnym Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Jako profesor doktor habilitowany od 1957 do 1968 sprawował stanowisko przewodniczącego Komitetu Nauk Weterynaryjnych Polskiej Akademii Nauk, a od 1969 do 1974 był honorowym członkiem KNW.
Zamieszkiwał w kamienicy przy ulicy Elsterskiej 6/8 w Warszawie. Zmarł 9 kwietnia 1974. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera N-4-7).
Upamiętnienie Ukazały się publikacje: w 1997 pt. Chirurgia weterynaryjna Kulczyckiego, w 1998 pt.