Za panowania Henryka III Plantageneta wprowadzony został system klasyfikacji herbów oraz język techniczny, tym samym wyznaczając heraldyce miejsce w nauceBoutell (1914), s. 9..
Do zakończenia średniowiecza herby były popularne wśród rodów wyższych klas społecznych, które używały je jako swój charakterystyczny znak mający wyróżniać je na konkursach i turniejach – herby były popularne również wśród niższych klas, jednak w mniejszym stopniu. Szczególne zastosowanie herby znajdowały wśród rycerzy, używających je zarówno na treningach, jak i w walkach wręcz. Rycerze swoje herby nosili na tarczy oraz na haftowanej tkaninie obejmującej ich zbrojęBoutell (1914), s. 2.. Godła herbów znajdowały również zastosowanie na pieczęciach, które z kolei były wykorzystywane do udowodnienia autentyczności dokumentów przewożonych przez heroldów (posłańców) – to od nich wywodzi się nazwa heraldykamyetymology.com.. Jednym z jej przykładów jest pieczęć Johna Mundegumriego z 1175 roku, na którym znajduje się fleur-de-lisBoutell (1914), s. 10–11 (ilustracje).. Przed XVI w nie istniało żadne rozporządzenie dotyczące zastosowania herbów w AngliiFrançois R. Velde. „Regulation of Heraldry in England”.