Duże znaczenie w rozwoju jego kultu miały wydarzenia polityczne obejmujące niespokojne czasy wojen z ich konsekwencjami (m.in. potop szwedzki 1655 w czasie II wojny północnej 1655–1670 czy III wojna północna 1700–1721) oraz cudowne orędownictwo jakie przypisywano postaciom na wizerunku. Kult początkowo obejmował Gniezno i jego okolicę, a dopiero później się rozszerzył nieco dalej. Ocalenie od epidemii z lat 1700–1707 również przypisywano orędownictwu Matki Bożej. Kult wizerunku znacznie się rozszerzył, kiedy to po modernizacji kościoła umieszczono go w 1750 lub 1752 w nowym głównym ołtarzu. W 1819 wstawiennictwu postaci na wizerunku przypisywano ocalenie klasztoru franciszkanów od grasującego w mieście pożaru, który strawił ponad 245 budynków. W czasach zaborów kult Matki Bożej nie ustawał. W 1836 dostrzeżono grabież wotów oraz srebrnej sukienki Matki Bożej, którą umieszczono wcześniej na wizerunku.