Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w ramach Polowej Kurii Biskupiej w Wojsku Polskim został szefem Zarządu Naczelnego Kapelana Wojsk Polskich, powołanego 14 listopada 1918, a wkrótce po tym jako Naczelny Kapelan Wojsk Polskich stanął na czele Konsystorza Polowego Rzymskokatolickim, powołanego 5 grudnia 1918. Rozpoczął prace nad tworzeniem struktury służby katolickiej w Wojsku Polskim. Stanowisko opuścił po tym, jak 5 lutego 1919 biskupem polowym Wojska Polskiego został mianowany ks. Stanisław Gall. Od tego czasu służył jako wikariusz generalny do 1922. W 1919 otrzymał tytuł kanonika Kapituły Katedralnej Sandomierskiej.
16 grudnia 1921 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu dziekana w duchowieństwie wojskowym wyznania katolickiegoDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 42 z 24 grudnia 1921 roku, pkt 1900.. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu dziekana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku i 4. lokatą w duchowieństwie wojskowym wyznania rzymskokatolickiegoLista starszeństwa oficerów zawodowych. Załącznik do Dziennika Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 13 z 8 czerwca 1922 roku, Zakłady Graficzne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1922, s.