Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości z listopada 1918 działał w Tymczasowym Komitecie Rządzącym we Lwowie, Komisji Rządzącej dla Galicji, Śląska Cieszyńskiego, Spiszu i Orawy. Na początku 1918 został członkiem Tymczasowej Rady Miejskiej we Lwowie, pełnił mandat radnego miasta Lwowa. Pracował w Komisji Obrony Przeszłości Lwowa. Od 1918 do 1930 sprawował stanowisko dyrektora oddziału hipotecznego w Ziemskim Banku Kredytowym we Lwowie. W 1922 z ramienia Związku Ludowo-Narodowego został wybrany przez Sejm RP I kadencji członkiem Trybunału Stanu. W latach 30. pracował jako radca prawny w Okręgowym Urzędzie Budownictwa we Lwowie. Był autorem publikacji. Pracował przy legislacji: współtworzył konstytucję marcową z 1921, był współautorem ustaw krajowych w Polsce (dla przykładu ustawa o Krajowym Trybunale Administracyjnym), stworzył projekt statutu miejskiego i samorządowej ordynacji wyborczej we Lwowie. Był działaczem demokratycznym i społecznym, w tym ramach Towarzystwa Szkoły Ludowej. W maju 1931 został wyróżniony godnością członka honorowego Towarzystwo Szkoły Ludowej.
Po agresji ZSRR na Polskę i nastaniu okupacji sowieckiej zmarł 18 października 1939 we Lwowie. Został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.