400px|right|thumb|Śpiewaczki w tradycyjnych strojach ludowych Seto LeeloNazwa za Polskim Komitetem UNESCO, zob. Estonia (est. Setu leelo), pol. „pieśń” – tradycyjny śpiew polifoniczny społeczności Seto zamieszkującej południowo-wschodnią Estonię – region Setomaa.
W 2009 roku śpiew leelo został wpisany na listę niematerialnego dziedzictwa UNESCO.
Opis Pieśni leelo wykonywane są a cappella głównie przez kobiety. Pieśń rozpoczyna solo pierwszej śpiewaczki (sõnoline) do sylabicznej, prostej melodii o niezbyt szerokiej skali, po którym następuje refren śpiewany przez chór (koor).
Partie solowe bazują na improwizacji – pierwsza śpiewaczka układa kolejne wersy pieśni. Wersy mogą być 8-sylabowe lub dłuższe, z licznymi aliteracjami i paralelizmami. Linie mogą być przedłużane przez dodanie dodatkowej sylaby i powtórzenia – wersy mogą być 9, 11 a nawet 16 sylabowe.