Dawne zabytki W połowie XVI wieku w majątku istniał już dwór. Był wielokrotnie niszczony przez kolejne wojenne pożogi, m.in. w XVI wieku (w czasie wojen o Inflanty), w 1654 roku (w czasie wojny polsko-rosyjskiej) i w 1708 roku (w czasie wielkiej wojny północnej). Niespokojne czasy, bliskość tras przemarszu różnych wojsk, spowodowały, że w połowie XVIII wieku Ciechanowieccy utrzymywali w majątku oddział milicji dworskiej, składający się z do 305 dobrze uzbrojonych mężczyzn.
W 1769 roku (ponoć na wieść o planowanym przybyciu króla Stanisława Augusta na jesienne polowanie) Józef Ciechanowski wybudował tu (w czasie jednego sezonu) nowy, murowany pałac, który przetrwał do II wojny światowej. Był to budynek parterowy, wzniesiony na wysokiej podmurówce, na planie wydłużonego prostokąta. Piętnastoosiowa klasycystyczna elewacja frontowa z centralnym portykiem, zwieńczonym trójkątnym szczytem podtrzymywanym przez 4 kolumny. Od strony ogrodu budynek miał charakter bardziej pałacowy, w związku z tym, że był wzniesiony na zboczu, strona zachodnia (ogrodowa) była piętrowa. W centralnej części tej elewacji znajdował się półkolisty ryzalit z przylegającym tarasem i eliptycznymi schodami prowadzącymi do parku. Wnętrze pałacu było dwutraktowe, w centralnej części znajdował się obszerny westybul, a od strony ogrodu – owalna sala balowa.