Na ścianach znajdowało się wiele cennych obrazów, w tym m.in. Ruisdaela. Wśród archiwów, m.in. korespondencja właścicieli z Balzakiem, Kraszewskim, królami wielu państw, carem Aleksandrem II i innymi znanymi osobami.
W 1780 roku w pałacu byli zatrudnieni m.in.: marszałek dworu, burgrabia, koniuszy, kredensarz z lokajami, kuchmistrz z kuchcikami, szafarze.
Zimą roku 1808/1809 pałac spłonął, wnętrza zostały wypalone, niszcząc freski naścienne. Został dość szybko odbudowany (choć freski odtworzono dopiero w 1894 roku), ale w nowej formie zatracił charakter siedziby ziemiańskiej, m.in. po zastąpieniu dotychczasowego dachu przez podwyższony dach mansardowy.
Dziedziniec przedpałacowy miał rozmiary 127 × 90 m (Rynek Starego Miasta w Warszawie ma powierzchnię prawie 2 razy mniejszą). Park znajdował się po zachodniej (ogrodowej) części pałacu, został najprawdopodobniej założony w czasach budowy pałacu.