Lata II wojny światowej W momencie wybuchu wojny Stanisław Lewandowski mieszkał w Chełmży z ojcem. Początkowo zmuszono go do pracy dla lokalnie zamieszkałego Niemca Bauera, następnie w latach 1940–1941 został wywieziony do obozu pracy w Gdańsku Wrzeszczu, gdzie pracował jako pomocnik murarski. Po stwierdzeniu przez lekarza choroby serca wrócił do Chełmży i od 1942 r. do stycznia 1944 r. pracował w Cukrowni „Chełmża” jako pomocnik – elektryk.
W styczniu 1944 r. ożenił się i jeszcze pod koniec tego samego miesiąca wcielono go przymusowo do armii niemieckiej. Przerzucony wraz z 30 innymi chełmżanami do Épinal we Francji służył tam jako strażnik sądu marynarki wojennej. Dzięki znajomości j. francuskiego zdobył kontakt z francuskim ruchem oporu i 1 września 1944 r. uciekł z jednostki z kolegą Schuskim do oddziału partyzanckiego Francuskich Sił Wewnętrznych. Niemcy zaocznie wydali na nich wyrok śmierci i rozpoczęli poszukiwania, podczas gdy zbiegowie ukryli się w wiosce Lamenil, w gospodarstwie prowadzonym przez Francuza belgijskiego pochodzenia Alfonsa Thiry.