Jan Cornelius SJ (ur. ok. 1557 w Bodmin, zm. 4 lipca 1594 w Dorchester) – angielski jezuita, błogosławiony Kościoła katolickiego, męczennik, ofiara prześladowań antykatolickich w Anglii, prezbiter.
Życiorys Urodzony w Kornwalii, był z pochodzenia Irlandczykiem, a jego prawdziwe nazwisko brzmiało John Connor O’Mahoney. Dzięki protekcji Johna Arundella studiował początkowo na Uniwersytecie Oksfordzkim, a potem w seminarium w Reims i English College w Rzymie, gdzie przyjął święcenia kapłańskie. Do Anglii powrócił, by podjąć apostolat w 1583 roku na terenach należących do jego dobroczyńcy. Dzięki rękopisom autorstwa Anny Arundell znane są fakty nawróceń i stylu życia, jaki prowadził. Gorliwość w działalności duszpasterskiej i surowy tryb życia przydały mu przydomek „męża modlitwy”.
Pierwszy raz aresztowany został na skutek denuncjacji za prowadzenie działalności ewangelizacyjnej, gdy przebywał w posiadłości Chideock (hrabstwo Dorset). Po ucieczce ponownie trafił za kraty 14 kwietnia 1584 roku.