można spotkać także wersje z dodatkiem mięsa lub grzybów. Capó al Rei en Jaume – czyli indyk króla Jakuba. Pojawia się na stołach niezwykle rzadko, najczęściej na Boże Narodzenie. Drób pojawia się w majorkańskim domu sporadycznie, zazwyczaj na specjalne okazje. Nadziewa się go jabłkami, rodzynkami i bułką tartą. Sobrassada – to najsłynniejszy lokalny produkt, wykorzystywany w kuchni od XVII wieku. Jest to surowa, suszona kiełbasa wieprzowa, przyprawiona solą, rozmarynem, tymiankiem i oregano, słodką lub ostrą papryką, obligatoryjnie pieprzem. Wytwarza się ją z miejscowej, czarnoskórej rasy świń zwanej porc negre lub porcella, wypasającej się na wolności w gajach oliwnych i lasach śródziemnomorskich Majorki. Ich naturalną dietę stanowią dziko rosnące rośliny strączkowe, lucerna, kasztany i figi. Naturalny konserwant dla tej wędliny stanowi słodka (rzadziej pikantna), mielona papryka pimentón. Sobrassada jest tak miękka, że można ją rozsmarowywać na chlebie niczym pasztet. Dawniej suszono ją w domowych piwnicach przez okres od 12-15 miesięcy. Obecnie suszy się ją przez zaledwie 7 tygodni w pomieszczeniach z kontrolowaną temperaturą i wilgotnością.