We wrześniu tego samego roku przegrał przed czasem ze znanym z nokautującego ciosu Ukraińcem Ihorem Wowczanczynem, lecz po krótkim czasie wynik walki zmieniono na "nierozstrzygnięty" z powodu zadania przez Ukraińca nielegalnych ciosów kolanami w parterze (ówcześnie zabronionych).
Będąc niepokonanym od swojego debiutu na początku 2000, został włączony do wielkiego szesnastoosobowego turnieju PRIDE Grand Prix 2000 bez podziału na kategorie wagowe. Prócz Kerra do turnieju zaproszono m.in. Royce Gracie, Kazushiego Sakurabe oraz jego kolegę z czasów szkolnych Marka Colemana. W pierwszej rundzie turnieju Kerr zwyciężył Ensona Inoue, lecz na finałowej gali 1 maja 2000 uległ w ćwierćfinale Kazuyuki Fujicie i odpadł z rywalizacji. W latach 2000–2004 stoczył w PRIDE jeszcze cztery pojedynki, notując bilans 1-3 (przegrana m.in. w rewanżu z Wowczanczynem oraz Heathem Herringiem), po czym zawiesił karierę na dwa lata.
Lata 2006–2009 Po powrocie do MMA w 2006 notował głównie porażki m.in. z Olegiem Taktarowem, Jeffem Monsonem i Muhammedem Lawalem. Po porażce z tym ostatnim zakończył karierę zawodniczą.