Aktywność Słońca tłumaczona jest, jak w przypadku modelu elektrycznego, oddziaływaniami elektrycznymi.

Model materii skondensowanej zakłada płynną, a nie gazową strukturę Słońca; propagatorzy tego modelu argumentują, że materia skondensowana emituje światło o ciągłym widmie, podczas gdy widmo gazu tworzą pasma (jest to prawda dla gazów w niskim ciśnieniu). Model ten ma tłumaczyć również sejsmikę Słońca, np. obecność fal sejsmicznych interpretowanych jako fale poprzeczne.