Przyjmuje się w szczególności następujące założenia: jednorodny początkowy skład chemiczny, symetria sferyczna, równowaga hydrostatyczna, brak znaczącego mieszania poza strefami konwekcji, zaniedbywalny dynamiczny wpływ rotacji na strukturę Słońca, zaniedbywalne pola elektromagnetyczne, zaniedbywalna utrata masy, brak akrecji, brak wielkoskalowej niestabilności, brak (nieliniowego) falowego transportu gazu, stan bliski równowadze termicznej, znajomość równań stanu, znajomość przekrojów czynnych reakcji termojądrowych, znajomość równań dotyczących absorpcji. Według analiz heliosejsmicznych, standardowy model bardzo dobrze opisuje wewnętrzną strukturę Słońca. Niezgodności profilu prędkości dźwięku wewnątrz Słońca są rzędu maksymalnie kilku procent. Również problem neutrin słonecznych od około 2002 roku uważa się za rozwiązany, dzięki potwierdzeniu oscylacji neutrin.