Mitologia afrykańska – zbiór opowieści o wierzeniach głęboko tkwiących w świadomości plemion, spełniających funkcję poznawczą i objaśniających świat; wyjaśniających powstanie świata (mity kosmogoniczne), rolę człowieka, jego pojawienie się na ziemi, system wartości, sposób postępowania, światopogląd (mity antropogeniczne), przedstawiające panteon bogów (mity teogoniczne) oraz dzieje bogów, herosów, władców i rodów (mity genealogiczne).
Powstanie mitów plemion afrykańskich i sposoby ich przekazywania Mitologia afrykańska nie jest mitologią jednolitą. Rozległy obszar kontynentu i słabe możliwości komunikowania się plemion między sobą spowodowały powstanie osobnych mitów dla poszczególnych plemion. Do czasów współczesnych najlepiej zachowały się mity plemion: Dogonów, Bambara, Joruba, Aszanti, Pigmejów, Masajów, Buszmenów, Bantu, Ila. Dla ludów afrykańskich mity są tekstami świętymi, ponieważ dotyczą najważniejszych spraw istnienia. Są one pełne utajonego sensu, objaśniają niezrozumiałe zjawiska przyrodnicze, wyznaczają normy moralne, uczą żyć w harmonii z naturą, kosmosem i samym sobą. Mity afrykańskie zaczęto spisywać dopiero w XIX wieku, można jednak sądzić, że powstały one dużo wcześniej. Początkowo przekazywano je sobie ustnie z pokolenia na pokolenie, istniały również w obrzędach religijnych.