Latem 2007 roku przypadkowo odkryto w ziemi dobrze zachowane szczątki człowieka w generalskim mundurze, przez co podejrzewa się, że należały one do Antoniego Ulryka.
Uwolnienie potomstwa thumb|Juliane Marie, ok. 1780 Sześć lat po śmierci ich ojca Katarzyna II Wielka postanowiła zwolnić pozostałą przy życiu czwórkę dzieci Antoniego Ulryka na prośbę jego młodszej siostry Juliany Marii, będącej w latach 1772–1784 regentką Danii. W wyniku porozumienia z carycą udzieliła im ona azylu w sennym jutlandzkim miasteczku Horsens. 27 lipca 1780 roku rodzeństwo opuściło potajemnie Chołmogory, a w nocy 30 lipca - Rosję na pokładzie fregaty „Polarna Gwiazda”, która odebrała ich z portu Twierdzy Nowodźwińskiej. W Danii rodzeństwo Brunszwickich przeżyło resztę życia.
Małżeństwo i dzieci Zaślubiny z Anną Leopoldówną odbyły się dopiero 14 lipca 1739. Żona urodziła mu w sumie pięcioro dzieci. Ich synem pierworodnym był urodzony 23 sierpnia 1740 w Petersburgu Iwan VI Antonowicz, który w po śmierci carycy Anny Iwanowny został carem Rosji jako niespełna roczne niemowlę. W jego imieniu regencję sprawowała później jego matka Anna Leopoldówna, po tym jak 20 listopada 1740 przewrót dworski odebrał władzę znienawidzonemu faworytowi zmarłej carycy Anny Iwanowny, Ernestowi Bironowi.